Новы нумар

Беларускі Гістарычны Агляд - 2019 Т. 26 Сш. 1-2

Том 26, Сшыткі 1-2 (50-51) (Снежань 2019)

Чэрвеня 6, 2020 |

Беларускі Гістарычны Агляд

Том 26 Сшыткі 1-2 (50-51) Снежань 2019

Артыкулы
Ігар Скачыляс. Саборы ўніяцкага духавенства Кіева-Віленскай архіепархіі ў эпоху канфесіяналізацыі (кан. XVI – пач. XVII ст.). C. 3-38.
Дзмітрый Віцько. Скарбовы Трыбунал ВКЛ 1700 года. C. 39-72.
Яўген Анішчанка. Дыверсійны рэйд Міхала Клеафаса Агінскага на Міншчыну ў 1794 г. C. 73-94.
Наталля Анофранка. Партрэты разбойнікаў беларуска-літоўскіх губерняў (з гісторыі штодзённасці першай паловы ХІХ ст.). C. 95-118.
Мічыхіра Ясуі. Беларусы і Кангрэс нацыянальных меншасцяў у перыяд з 1925 да 1938 г. C. 119-152.
Тaмаш Камусэлa. Расійскія “окраины” і польскія “Kresy”: аб’ектыўнасць і гістарыяграфія. C. 153-178 .

Крыніцазнаўства
Святлана Куль-Сяльверстава. Інвентары маёнткаў і старастваў як крыніца па гісторыі прыроднага асяроддзя Беларусі. C. 179-208.

Архіваліі
Алесь Смалянчук. “Всюду господствует солдатчина…”. Бежанцы ў СССР прa пачатак нямецкай акупацыі Польшчы (снежань 1939 г.). C. 209-225.

Новая літаратура: агляды і рэцэнзіі
Генадзь Сагановіч. Пра так званую “школу праваслаўных гісторыкаў”, або Навошта нам заходнерусізм. C. 226-248.
Андрэй Чарнякевіч. Месца, дзе нас няма… C. 249-262.
Зміцер Дрозд. Кніга дзесяцігоддзя. C. 263-272.
Аляксей Братачкін. Марш жыцця даўгінаўскіх яўрэяў. C. 273-284.
Ганецкая, Ірына У. Глускі замак у святле археалагічных даследаванняў і пісьмовых крыніц. Мінск, 2018 (Ніна Здановіч). C. 285-294.
“Nowiny Lubelskie” z marca 1569 roku. Źródło do dziejów sejmu unii lubelskiej / оpr. i wyd. P. Dymmel i H. Gmiterek. Lublin, 2019 (Уладзімір Падалінскі). C. 295-302.
Кормина, Жанна B. Паломники. Этнографические очерки православного номадизма. Москва, 2019 (Сяргей Грунтоў). C. 303-313.
Багдановіч, Вячаслаў. Царква і дзяржава: выбраныя артыкулы і прамовы / укл. А. С. Горны. Мінск, 2019 (Аляксандр Цымбал). C. 314-319.
Евангельскія хрысціяне ў Беларусі: пяць стагоддзяў гісторыі (1517–2017 гг.) / навук. рэд. У. Навіцкі. Мінск, 2019 (Андрэй Унучак). C. 320-323.
Ярмусік, Эдмунд С. Канфесійная гісторыя Беларусі: вучэбны дапаможнік. Мінск, 2016 (Віктар Адзіночанка). C. 324-328.

Аўтарэфераты дысертацый па гістарычных навуках, дапушчаных да абароны ў 2019 г. (Наталля Анофранка). C. 329-331.

Аўтары нумара.

Тaмаш Камусэлa. Расійскія “окраины” і польскія “Kresy”: аб’ектыўнасць і гістарыяграфія

Чэрвеня 5, 2020 |


*[1]

Расійская гістарыяграфічная перцэпцыя постсавецкіх нацыянальных дзяржаў – Беларусі, Латвіі, Літвы, Малдовы і Украіны (а часам і Фінляндыі) – нярэдка апасродкуецца тэрмінам “окраины”. Польскія гісторыкі – праўда, толькі ў дачыненні да Беларусі, Літвы і Украіны (часам таксама Латвіі) – аналагічным чынам выкарыстоўваюць тэрмін “kresy”. Абодва тэрміны – адпаведна, у Расіі і Польшчы – былі да пэўнай ступені прыняты як нейтральныя аналітычныя тэрміны для даследавання мінулага гэтых краін у кантэксце, адпаведна, расійскай (імперскай) і польскай (польска-літоўскай) гісторыі. Што характэрна, у краінах, якія падпадаюць пад азначэнне “окраины” і “kresy”, навукоўцы і інтэлектуалы не фармулююць асобнага (або адасабляльнага паводле нацыянальнага крытэрыю) мінулага Беларусі, Латвіі, Літвы, Малдовы і Украіны з выкарыстаннем названых паняццяў. Паняцці гэтыя фактычна разглядаюцца імі як чужыя, а шмат у якіх выпадках – як антыбеларускія, антылатышскія, антылітоўскія, антымалдаўскія або антыўкраінскія. Такім чынам, узнікае пытанне, ці настолькі нейтральныя гэтыя два тэрміны, як нярэдка сцвярджаюць расійскія і польскія гісторыкі. Чытаць далей →

Галоўная » Архіў катэгорыі '2019 Т. 26 Сш. 1-2'